İzlenimler

FST Mayıs 9th, 2005

Son dönemde Hz. İbrahim’in Sümerli olması, Sümerlilerin de Türk olması tezinden yola çıkarak tüm Arapların ve Hz. Muhammet’in de esasında Türk olduğunu öne süren Namık Kemal Zeybek bu görüşünü her katıldığı toplantıda tekrar ediyor. Bu sitede de ben bir kaç defa konuya değinip görüşlerimi açıkladım. Ancak, Namık Kemal Zeybek’in kendisine konuyla ilgili getirilen eleştirilere verdiği bir cevabı henüz okuyabildim, belki merak eden olabilir. Kendisinin yorumu şöyle:

KONUMUZA gelince… Hazreti Peygamber, Yüce Muhammed adem çocukları içinde en yüce olanıdır. Dahası, yaratılmışların en yücesidir.
….
Böylesine yüce bir insanın Türk soylu olduğunu söylemenin kime ne zararı vardır. Türk soylu ama Arap diyorum…
….
Bana gelince, ben Türk’üm. Türklüğüm ile övünüyorum… Yüce Peygamber’in Türk soylu olduğuna inanıyorum. Bununla da kıvanç duyuyorum. Öyle olsa da olmasa da ne gam….
….

Özrü kabahatinden büyük derler ya, bu cevap bana onu hatırlattı. Mesela “Böylesine yüce bir insanın Türk soylu olduğunu söylemenin kime ne zararı vardır. Türk soylu ama Arap diyorum…”, “Yüce Peygamber’in Türk soylu olduğuna inanıyorum. Bununla da kıvanç duyuyorum. Öyle olsa da olmasa da ne gam….” cümleleri. Bu iş oyuncak mıdır ki Hz. Muhammet için rastgele “Türk olduğunu söylesek ne lazım gelir, Türk soylu Arap” gibi ifadeler uluorta söylenebilsin? Bu nasıl bir cesarettir?

İlahiyatçılar beni düzeltsin, haddimi aşmış olmayayım ama bildiğim kadarıyla Hz. Muhammet, her tür övünme (dikkat edilirse Namık Kemal Bey sürekli Türklüğümle övünüyorum vs. deyip duruyor) özellikle de kavmiyle övünme konusuna karşı olan bir peygamberdi. Hatta bu konuda o kadar ileri gitmiştir ki, çeşitli hadislerde kavmiyle övünenlerin cehennemde burunlarıyla pislik karıştıran yaratıklar olarak kalkacağını bildirmiş, Veda Hutbesinin özünü de milliyetçilik, kavmiyetçilik, kabilecilik, soy sop davası güdüp birbirinizin boynunu vurmayın, siyahın beyaza, beyazın siyaha, Arabın Aceme üstünlüğü yoktur, üstünlük takva iledir gibi konulara ayırmıştır. Bilal-i Habeşiye “Kara kadının oğlu” diye hakaret eden bir sahabeye hayatta hiç kimseye kızmadığı kadar hiddetlenmiş, o sahabe özür dilemek için boynunu zenci Bilal’in ayakları altına koymuş, kafasına basmazsa oradan kalkmayacağını söyleyerek özür dilemiş yalvarmıştır.

Benim bildiğim Müslümanlık için böyle bir dava olamaz, herkes Adem’in çocuğudur, bundan gocunmaya da gerek yoktur. Neticede çalışan, azmeden kazanır, tembellik eden başarısız olur. Tüm tarih bunun örnekleriyle doludur, işin falan millet şöyledir, filan kavim böyledir boyutu kuru bir övünmeden ibarettir ve anlamsızdır. Türklerin içinde bir sürü tembel, hırsız, üçkağıtçı olabileceği gibi akıllı, zeki, efendi, başarılı olanlar da mevcuttur. Aynı durum Ademoğlunun tümü için geçerlidir. Tüm Araplar baldırı çıplak (!) vahşi çöl bedevisi, cahil fanatikler, tüm İsrail vatandaşları elinde bıçak Arap doğramaya hazır fanatik siyonistler, tüm Amerikalılar emperyalist, sömürgeci, tüm Almanlar Hitler kafasında milliyetçi değildir. Araplardan Hz. Muhammet de çıkmıştır, Ebu Cehil de. Topyekün bir kavmin iyi ya da kötü olarak benimsenmesi, üstelik bununla övünülmesi mantığın kabul edeceği bir şey değildir. Tarihin belli dönelerinde belli bölgelerde belli kavimler öne çıkmış sonra yerlerini başkalarına bırakmıştır.

Zaten Namık Kemal Bey Türklerin tarihini biraz daha geriye götürse en nihayet Hz. Adem’e ulaşacak, ortada ne Sümerliler ne de Türkler kalacak. Yok, Hz. Adem de Türk idi diyorsa (ki Hz. Muhammet Hz. Adem’den daha üstün bir peygamberdir, Hz. Muhammet Türktür demenin yanında Hz. Adem Türktür demek daha hafif bir iddiadır), onu yaratan Allah için düşüncesi nedir bunu da beyan etmesi gerekir.

Netice: Namık Kemal Bey “Kime ne zararı var” diyor, ben de soruyorum bu işlerle uğraşmanın, Hz. Muhammet üzerine ipe sapa gelmez fikirler üretip yazı yazmanın “Kime ne yararı var?”

• Diğer
• Comments(11)