Takke
FST 24 Temmuz 2006
İsrail’in saldırıları devam ederken Filistin’e destek mitingleri de yaygınlaşıyor. Bu eylemlerden birini de EMEP gerçekleştirmiş. Standart bir eylemde olması gereken özellikler bu eylemde de mevcut olmakla birlikte, EMEP’lilerin eylem içinde bir Yahudiyi öldürmek istemeleri olaya ayrı bir renk katmış. Tabii öldürülmek istenen şahsın bir Yahudi değil savaş karşıtı İngiliz olması sonradan anlaşılınca adamcağız linçten kurtulmuş. Haber şöyle:
[…] Ellerinde “Direnen Filistin Kazanacak” yazılı pankart bulunan kalabalık, “Her yer Filistin, hepimiz Filistinliyiz” sloganları attı. 50 kadar çocuk ise ellerinde Filistin bayrakları ve sapanlarla intifada görüntüleri oluşturdu.
Eyleme destek için meydana gelen 56 yaşındaki İngiliz Michael Dickinson ise hiç ummadığı bir tepkiyle karşılaştı. Vücuduna astığı Birleşmiş Milletler ve İsrail’i eleştirdiği kolajla Haldun Taner Tiyatrosu önünde bekleyen Dickinson’a, kafasındaki takkeyi kippaya benzeterek Yahudi sanan bir grup saldırdı.
Öfkeli grubun arasında kalan Dickinson’u meydanda güvenlik önlemi alan polisler kurtardı. Dickinson, çevik kuvvet ekipleri tarafından alandan uzaklaştırılarak İskele Polis Merkezi’ne götürüldü. İfadesi alınan Dickinson’un savaş karşıtı olduğu anlaşılınca mitingi düzenleyenler özür dilemek üzere kendisini alana davet etti.
Yediği dayak sırasında terlikleri düştüğü için yalınayak alana gelen Dickinson kürsüye çıkarak destek mesajları verdi. Kendisine saldıranlar ise Dickinson’dan özür diledi.
Adamdan özür dilenmiş, yalın ayak meydana geri getirilmiş. Peki ya gerçekten bir Yahudi olsaydı, ya da polis müdahalesi gecikseydi? Haberin akışından şahıs Yahudi olsa linçin caiz görüleceği intibaı ediniyorum. Öte yandan her kafasına takke giyeni linç etmeye kalkacak bu kitlenin saldırganlığını Filistin dostluğu tek başına açıklıyor olamaz. Bana göre bu toplumumuzun gözü dönmüşlüğünün bir sonucudur. “İsrail yanlış yapıyor, önümüze çıkan ilk Yahudiyi gebertelim” düşüncesi ile çeşitli yerlerde eylem yapan TAYAD üyelerini her seferinde linçe yeltenen, stad önlerinde birbirlerini döner bıçağıyla doğramaya kalkan, ayağına bastı diye bir adamı kurşunlayan düşünce arasında fazla bir fark yoktur. Sağcısı da öyle EMEP gibi solcusu da. Hatta Göztepe Camiisine karşı çıkma mitinginde muhalif görüşten bir gazeteciyi soru sordu diye linçe yeltenen Çağdaş Dernekler de farklı değil.
Michael Dickinson’ın şansı varmış, gerçi bu tecrübeden sonra benim hatırlatmama gerek yok ama takkesini beyaz renkli seçer ve biraz öne alırsa ilk Filistin karşıtı eylemde zorla öne geçirilip imam yapılacağından kuşku duymam.
Popularity: 9% [?]
Büyük aktörlerin, siyasetçilerin vs. ünlülerin karizmalarının sıfırlandığı anlar vardır. Mesela Konyalı gençlerin* orijinaline dublaj yaptığı 
Emekli generallerin en popülerlerinden biri olan Osman Özbek OYAK Bank’ın Fransızlara satışının gündemde olduğu şu günlerde “şerefli bir Türk subayı olarak Oyakbank’ın yabancılara satılmasını kabul edemiyorum” demiş. İlk anda kulağa hoş gelen, alkışlama isteği uyandıran bu cümle, üzerinde biraz düşünülüp haberin detaylarına inildiğinde akla bazı sorular getiriyor. Mesela ben OYAK’ın ihale ile kazanıp “yabancılara peşkeş çektirmedik, bizde kaldı” şeklinde özelleştirmeye karşı çıkan sendika tarafından dahi 
Barometre başlıklı yazıda Ekonomi Türk sitesine pasladığım bir yazıdan bahsetmiştim. Daha sonra avarelikten ilgili haberin detayına baktım ve ortada tuhaf bir şeyin olduğuna karar verdim. Öncelikle haberde adı geçen akademisyen Bilkent üniversitesinden bir doçent. Kelli felli yabancı akademik dergilerde yazıları çıkmış. Bu yayın listesiyle dünyanın neresine gitse iktisat okullarında el üstünde tutulur. Ben BJK ve FB ile ilgili iktisadi analizlerini ihtiva eden iki makalesine baktım. Journal of Economic Psychology (2005, 26) dergisinde “
Malumunuz TRT kamu hizmeti yapar, o sebeple elektrik payı ile beslenmesine ses çıkarılmaz. Gerçi geçenlerde elektrik kesintisi gündeme geldiğinde “başlarız TRT’ye de kamu hizmetine de, kesmeyin kardeşim TRT elektrik payını” diyenler olmuştu. Hükümetimiz de TRT’nin elektrik payı kesilirse ne yaparız diye düşünüp yolunacak kaz olarak özel televizyonları bulmuş. Öyle ya, bu pis kapitalistler reklamlardan Karun misali para kazanıyorlar, bir rivayete göre 7.999 diğer bir rivayete göre 12.000 kişi çalıştıran iktidar borazanı, pardon kamu hizmetçisi TRT’yi de besleseler ne lazım gelir? Bu düşünceye özel televizyon erbabı pek sıcak bakmıyormuş, Televizyon Yayıncıları Derneği başkanı, eski solcu yeni kamu çıkarı düşmanı Nuri Çolakoğlu bu bizi bitirir diyerek 
Verdiğim uzun araya gelenekleştiği şekilde bir Hürriyet yazarı ve spor yazısıyla son vereyim. Spor şu ara gündemde, üstelik Ekonomi Türk sitesindeki arkadaşlarla paylaştığımız enteresan 
Son 15 gündür koşturmaca içindeyim, bakmayın tatildeyim filan dediğime, daha -kısa- bir süre muntazam yazı yazabileceğimi zannetmiyorum. Yalnız, detayından sonra bahsedeceğim görüşme ve gezilerimin birinde uzunca sohbet ettiğimiz sevgili Veysel Aratlıoğlu şu dönemde teknolojiye karşı geleneksel yöntemlerle işsizliğe bir nebze çare bulunabilir dediğinde kendisine çok önceden yaptığı bir yorumu hatırlattım.