Kısa Bir Not: At Arabası
FST Temmuz 16th, 2006
Son 15 gündür koşturmaca içindeyim, bakmayın tatildeyim filan dediğime, daha -kısa- bir süre muntazam yazı yazabileceğimi zannetmiyorum. Yalnız, detayından sonra bahsedeceğim görüşme ve gezilerimin birinde uzunca sohbet ettiğimiz sevgili Veysel Aratlıoğlu şu dönemde teknolojiye karşı geleneksel yöntemlerle işsizliğe bir nebze çare bulunabilir dediğinde kendisine çok önceden yaptığı bir yorumu hatırlattım.
Veysel beyin daha önce “otomatik akbil yerine etten kemikten biletçiler, kamyonetler yerine hamallar şu ara düşünülmeli, eksik istihdam işsizlikten iyidir” mealindeki yorumuna binaen yükselen benzin fiyatlarına mukabil at arabalarının da tekrar gündeme getirebileceğini hatırlatmıştım. İkimiz bu konuda hemfikir iken, geçen gün konuyla ilgili bir yazı görünce hemen kendisini haberdar ettim. Urfa’da at arabasının yeniden canlanmasından bahseden haberi Liberal Hareket sitesi de bir şekilde konu etmiş, “böyle giderse samanla arpaya da dolaylı vergi konur” şeklinde daha farklı -ve doğru- bir yorum yapmış.
Toplumca bilgi çağına girdik, dijitalleştik filan derken, içmeye ayranı olmadan ayakyoluna tahtırevanla gitmeye fazla adapte olmuş gibiyiz. Çağ atlayalım derken ayak-yorgan dengesini de şaşırdık. Hepimiz arabaları atıp birer at edinelim demiyorum ama bu at arabası meselesini daha ciddi düşünmekte fayda var gibime geliyor. Urfa’da belki bu iş eskiden beri vardır lakin akaryakıt fiyatları böyle giderse Anadolu’da benzer gelişmeler beklenebilir. Piyasa bu, neyin ne olacağını kestirmek mümkün değil, o işini fevkalade iyi bilir.
Not: Kıvanç Tarhan bey bir önceki yazıda ünlü bir yazarımızın ufuk açıcı yazısını hatırlatmış, gerçekten 3. Kolordu ve bir iki komutanını fiilen tanıyan biri olarak çok eğlendim. Dönüşte iki laf ederim artık.