İzlenimler

FST 17 Ağustos 2006

Ne derseniz deyin, ben Hürriyet yazarları içinde en çok Yalçın Bayer’i tutarım. İlk intiba olarak Anaokulu piyesleri için yazılmış metinler gibi basit dursa da yazıda esas olanın basitlik olduğu dikkate alındığında bunun aslında yazarın büyüklüğünü gösterdiğini düşünebiliriz. Son yazısında yine toplumsal bir yaraya parmak basmış. Türkiye’de gerici terörün plajları nasıl esir aldığını, bikiniyle denize girmenin artık imkansız hale geldiğini kendisine ulaşan bir mesajla anlatmış. Yazıyı okuduğumda ben de şok geçirdim. Vay be, demek Türkiye plajlarında artık bikinililere saldırılıyormuş, hayret. Peki o zaman her akşam Televole, Ana Haber bülteni gibi magazin programlarında gördüğümüz plaj yansımaları başka memleketlerde mi çekiliyor diye düşünmeden edemedim. Yalçın Bayer’in yazısında “Bikiniliye yapılan saldırı Cumhuriyete yapılmıştır” türünden bir mesaj da alıyorsunuz. Bakın detaylarda neler var:

[…] HÜRRİYET’ten meslektaşımız Gülden Aydın’la karşılaştığımızda tepkiliydi; “Kızının, İzmir Karaburun’da, bikini giydiği için 4 haşemalı erkek, 10 tesettürlü mayolu kadının saldırısına uğradığını” söyledi.

[…] Ablam, kızım ve komşunun lise öğrencisi iki kızıyla indik Çakmacık’a… Dini bütün grup, kaya gölgesinde oturuyordu. Kızım ve arkadaşları müzik dinleyip kağıt oynamaya, ablam gölgede uyumaya başladı. Ben de başlığımı, gözlüğümü takıp anfi tiyatroya benzettiğim kalıntıya doğru yüzmeye hazırlanıyordum. Kızımın “Lütfen temizler misiniz” diye seslendiğini duydum. Başımı çevirdiğimde bir kadının altı yaşındaki bir kız çocuğunu 15 metre kadar yakınımıza getirip kakasını yaptırdığını gördüm.

Bir gün önce de kirli bebek bezini kaya oyuğuna bırakmışlardı. Kadın, uyarıya aldırış etmeden kız çocuğunun elinden tutup gitti. Kızım yine seslendi. “Burası herkese açık bir alan. Lütfen o pisliği temizler misiniz?” Haşemalı iki erkek ve arkasından birkaç kadın, bizim bulunduğumuz tarafa geldi. Erkeklerden biri kızıma “Sen buranın çevre sağlık müdürü müsün?” dedi.

Kalabalık çoğaldı. Ben şaşkın ve biraz sonra olacakları aklımın ucuna dahi getirmeden seyrediyordum. Adamın biri kızımın göğsünü avuçlayıp bağırmaya başladı. “Bikini giyen pislikleri istemiyoruz. Gideceksiniz buralardan!” Kızım göğsünden tutan eli itip “Burası Türkiye Cumhuriyeti. Tabii bikini giyeceğim. Beğenmiyorsanız İran’a gidin” dedi. Ve pirhanalar gibi hep birlikte kızımın üzerine abanıp didiklemeye başladılar. Tam bir ‘Vurun Kahpeye’ romanındaki gibi bir linç harekatı başladı.

Ben fırladım. Kızımı ellerinden almaya çalıştım. Şiddeti öyle doğal, öyle sıradan bir maharetle arz ediyorlardı ki… Oysa benim yerden bir taş alıp atmak aklıma bile gelmedi. Uçar gibi gittim, durun, dedim. O saniye ben de yerde, kızımın üzerindeydim. Kollarımdan tuttu bir adam, kaldırdı, birkaç kadın bana da vurmaya başladı. Dizlerimin bağı çözüldü, başım döndü, yığıldım.

Olayın devamında saldırganları koruyan İTÜ’lü bir doçentten de bahsediliyor. Kanınız dondu değil mi? Ben anlatılanın doğruluğunu sorgulamıyorum, çünkü olayı aktaran çağdaş bir insan. Yalnız yazıda ilginç yerler dikkatimi çekmedi değil. Mesela, demek hala Ege denizinde henüz keşfedilmemiş denizaltı şehirleri var ve bunu sıradan bir insan yüzerken bulabiliyor.

Bikinili mağdurenin şu sözüne ne diyelim “Burası Türkiye Cumhuriyeti. Tabii bikini giyeceğim”. Mantık gereği bu iki ifade arasında doğrudan bir ilişki var gibi görünüyor. Benzer ilişkileri “Burası Japon İmparatorluğu, tabii ki kimono giyeceğim”, “Burası İsveç Kırallığı, elbette kalın kürk giyeceğim” örneklerinde de görebiliriz.

Yalnız dikkatinizi çekerim, küçük çocuğun kakası üzerine çıkan rejim muharebesinde hernekadar “Vurun Kahpeye” kuvvetleri, yani haşema+tesettür mayosu ittifakı 14 kişi olsa da ilerici güçler 1-2 kişiyle bunlara direnmeyi başarmıştır. Bu üzücü olayda en azından sevinip ümitli olabileceğimiz bir yön bulmuş oluyoruz. Sonra, “Şiddeti öyle doğal ve sıradan bir maharetle arz ediyorlardı ki” cümlesini Halide Edip görse mutlaka Vurun Kahpeye romanında kullanırdı. Buradan haşema çetesinin şiddeti günlük hayatta çok tabii karşıladığı ve sürekli kullandığını öğreniyoruz. İlerici bir kimse ise yerden taş almayı dahi akıl edemeyecek düzeyde insancıl, merhametli.

Peki netice? Ne neticesi olacak, bir çocuğun boku yüzünden çıkan aptalca bir ağız dalaşı sonucu itişip kakışmaya dönüşen adi bir vaka, Hürriyet muhabir ve yazarlarının elinde Halide Edip’e parmak ısırtacak bir rejim meselesine çevrilmiş, hepsi bu.

Ha, benim kadın kıyafeti ile ilgili tercihimi sorarsanız elbette bikinidir. Sebebi mi? Canım, ne diye kötü yere çekiyorsunuz, elbette “burası Türkiye Cumhuriyeti” de ondan.

Popularity: 11% [?]

• Güncel , Medya , Toplum
• Yorum(5)
• Bu Yazıyı Paylaşın
• PDF olarak kaydedin