Eğitim Şart mı ve Nasıl Olmalı?
FST Ekim 21st, 2006
Uzunca bir süre, belki 10-15 gün yazma imkanı bulamayacağım. Bu sebeple kendimce önemli gördüğüm bir konuyu gündeme getirerek burada yorumlanmasına vesile olmaya çalışacağım. Hatırlarsınız geçenlerde öğretmenlerin ek ders ücreti ile ilgili bir haber sitesinde yer alan yorumları aktarmıştım. Buradaki manzara öğretmenlerin büyük bölümünün artık yegane meşgalesinin maaş, ek dersücreti, kademe, derece, terfi gibi konulara yoğunlaştığını gösteriyordu. Para elbette bir insan için en önemli faktör, bunu inkar edemeyiz ama lafta kutsal bir iş yapan, üstelik çocuklarımızı “zorunlu olarak” teslim ettiğimiz bu kişilerin yer yer tiksindirici bir boyut kazanan para, terfi için sadakat ve yalakalık, tayin için dolap çevirme, öğrencilere eziyet etme gibi davranışlarının da analiz edilmesi gerekiyor.
Geçenlerde bir yazımda BTP ile Genç Parti arasında tereddütlü olduğumu, vatana hizmet yolunda bunlardan hangisinin kasası sağlam, pardon projesi sağlam ise orada bir nefer olarak hizmet edeceğimi 
Ramazan ayında halkımızın önemli bir bölümü türbelere koşar. Kimi yatırların yanında sirkeye ekmek banılır, kiminde yerlerde sürünülür, kiminde oraya buraya ip, bez bağlanır, bazı camilerde sakal-ı şerif tavaf edilir, otobüslerle yurt sathında yayılmış olan kesik baş, Ashab-ı Kehf, baba, dede, dayı, amca makamlarına seferler düzenlenir. Bu işlerin ekonomik bir faydası olduğunu inkar etmiyorum. Türbe çevrelerinde sirke, güllü ve gülsüz yasin, amme, tebareke, balona okunup şişirilmiş hazır sureler satanlar yanında otobüs seferleri, hocalara, mezarlık bekçilerine ödenen paralar da ciddi bir ekonomik canlanma göstergesidir. Peki bu türbe, yatır ziyareti merakı halkımızın sadece fukara kesimine mahsus bir özellik midir? Elbette hayır. Hatta tam tersine özellikle Ramazan ayında sosyetede de ciddi bir hareketlilik gözlenir. Özellikle kandil gecelerinde bu iş zirveye ulaşır.