30 için:

30′da dediklerinizin bir tür teyidi olarak görebilirsiniz sanırım 29′daki son paragrafımı.

31 için:

1. Teşekkür ederim. Kendim için o çağrı. Önemli bir durum değil sanırım: Karaciğerimde birşeylerden şüphelendiler.

2. Bunun için de teşekkür ederim. Sizi darıltma ihtimalini düşünmek bile canımı sıkmaya yeter benim zaten.

Bugün çok gergin bir gün geçirmekteyim, aklımın bir tarafı hastaneden gelecek çağrı haberinde.

Gecmis olsun. Kendinizle ilgili bir cagri mi yoks abir baskasi icin mi?

O yüzden yazarken dikkatsiz davranabiliyorum, nitekim yine yanlış anlaşılabilecek şeyler yazmışım.

Dert etmeyin. Ben size oyle kolay darilacak degilim –en azindan once sorarim

Isin aslini ararsaniz, ben o yorumlari okumus degil(d)im. Linki oradan vermekle beraber, o yaziyi ben Tarih ve Demokrasi Forumu isimli sitede okudum. Bu forum, benim hayli zamandir vakit buldukca tekip ettigim bir forumdur. Genelde ‘aykiri’ seylerin yayinlandigi bir forum oldugu icin ilgimi ceker.

Ilgili sitedeki yazinin linki budur

Size linkini verdigim yaziya link de yukaridaki yazidan alinmistir.

Gelelim sizin degindiginiz sadede:

Bu asamkesemci etiketi bir kolaylik olarak bir tarafta duradursun, siz parmaga degil de –isterseniz– isaret ettigi yere bakmagi deneyin ve bana bu tur ‘istenmedik refleksler’in canlandirilmak ihtimalinin olmadigini soyleyip soyleyemeyeceginize bir karar verin isterseniz.

Aksi halde, ‘camasir ipinde yururken dikkatli ol; ya da in ve yolda yuru’ diyen herkesin sizin yurumek ozgurlugunuze mudahale etmek oldugunu iddia ve ifsa etmis olmaniz soznkonusu olabilir.

Ilk bakista hakli olabilirsiniz tabii ki. Ama, ‘ben demistim’ demek benim icin bir teselli degil.

Muzmin Bey,

Bugün çok gergin bir gün geçirmekteyim, aklımın bir tarafı hastaneden gelecek çağrı haberinde. O yüzden yazarken dikkatsiz davranabiliyorum, nitekim yine yanlış anlaşılabilecek şeyler yazmışım.

Şunu söylemek istiyorum: Sizin son yorumunuzda bir tür “tercümanlık” yaptığınızı es geçiyor değilim. Son yorumumu böylelikle düzeltmiş olayım.

Verdiğiniz linkteki habere yapılan yorumları okuduğumda, sizin bu yorumunuzda ima ettiğinizin ne olduğunu apaçık görebilmekteyim.

“Istenmedik refleksleri canlandirmak istemiyorsak tabii ki.” diyorsunuz. Bunun bir tür aba-sopa meselesine dönüşebileceğinin farkında olmadığınızı kesinlikle aklma bile getirmem. Ama aklıma nedense yine hemen asamkesemci diplomat eskileri geliveriyor, ne garip.

O habere yapılan dördüncü yorumu da müslüman demokrat entelektüel dostlarımın dikkatine sunuyorum. Benim bu yukarıdaki 22 numaralı yorumumda bahsettiğim dönem ödevi için dört dörtlük bir örnek teşkil ediyor çünkü.

Kimin ne dedigi, ne istedigi konulari zor konular..

Meslela, asagidaki haberde gecen bazi talepler, hem dogru hem yanlis bence.

Erdoğan’dan, “Hukuk devletinde bu konularda imkânlar sınırlı” yanıtını alan Rakel Dink’in, “Biz ağzımızı açınca hukuk var, ama onlara yok” dediği iddia edildi.

Acili bir es.. dolayisi ile, her dedigini tek tek elestirmek dogru degil –farkindayim. Ama, muhataplarinin da her soyleneni boyle face value cinsinden ortaya getirmesi dogru degil.

Bu ulkede oldurulen ilk insan Dink degil.. Resmi gorus karsiti cok sayida insan kadar, resmi gorus yanlis da bir hayli sayida insan olduruldu –Bahriye Ucok, Kislali vd–, ve herbirinden sonra farkli da olsa benzer talepler dile getirildi.

Getirildi de, sonucu biliyoruz. Bu konuda cok fazla ilerleme kaydedemiyoruz. Bunu yapabilmek icin sadece iyi bir Emniyet ya da istihbarat teskilatina sahip olmak yetmiyor. Bulgularinizi cikip aciklayabilmek apayri seyler gerektiriyor. Onlar da bizde yok.

Ozal bile suikasticisi ile ilgili detaylari bulamadi ya da aciklayamadi. Yok, yok.. ucu Yirmibesoglu’na degdigi icin filan da degildi..

Dink ailesi de Çiçek’in istifa etmesi, İstanbul Valiliği’nce Dink’i tehdit eden kişilerin üzerine gidilmesi, Santoro cinayetiyle bağların derinlemesine soruşturulması ve ders kitaplarından Ermenileri aşağılayan ifadelerin kaldırılmasını istedi.

Dedim ya, acili bir es.. su safhada aklina gelen herseyi soylemek imtiyazi var. Var da, bu taleplerin bir kisminin ses tonu, ya da ardarda siralanis tarzi beni tedirgin ediyor…

Hemen ardindan, sozkonusu hamfendinin Ermenistan sinir kapilarinin ardina kadar acilmasi, ve Ermenistan’i ticari acidan ‘en kayrilan ulke’ kategorisine almamiz taleplerini duyar gibi oluyorum..

Bunlari duyar gibi olusumun sebebi, acili hamfemndinin uluslarasi nitelikler tasiyan talepleri bir cirpida dile getirisidir…

Muhteva dogru olsa bile, soylenis sekli ve zamanlamasi konusunda dikkatli olmak gerektigini soylemek isterim. Istenmedik refleksleri canlandirmak istemiyorsak tabii ki.

Hay Allah! Tabii ki bir devlet kurumunun devletin resmi ideolojisine ters düşmesini beklemek yersiz ve saçmadır. Benim vurgum ona değil elbette; ifademden öyle bir sonuç çıkıyorsa ifade biçimim yanlış olmuş demek ki.

malum ‘teknik’ olgular vakumda var olmuyorlar. Siyasi/sosyal arkaplani da olmak gerek.

O yuzden Ermeni Patriginden bahsettim. Yani, Diyanet bir devlet Kurumu olmasa bile –ki, Ermeni Patrikligi degildir–, verecekleri fetva degismezdi.

Ote yandan, Diyanet’in bir devlet kurumu oldugu da ortadadir ve dogasi geregi ustlenmek zorunda oldugu gorevler vardir. ‘Resmi ideoloji’ ile ters dusmek bunlarin arasinda olamaz bence.

Ve, resmi ideoloji ile ters dusmemis olmasini da elestirmek bence cok isabetli degil. Resmi devlet kurumlarinin goruslerinin farkli olmasini beklemiyorsaniz eger.

Bence siz, birer sivil toplum kurulusu olan tarikat ve cemaatlerin duruslarini elestirmelisiniz.

ya da resmi gorusun kendisini –o goruse bagli olmak ozrunda olan kurumlari degil.

[Baska bir deyisle, benim sizin dediklerinize itirazim ‘teknik’tir]

Dediğiniz doğrudur ama ben “TEKNİK” derken sizin işaret ettiğiniz gerçeğin farkında olduğumu ima etmiştim zaten. Ben, Diyanet’in bu tutumunu dayandırdığı dinsel argümana değil, tepkisinin ardındaki/altındaki siyasal güdüye -resmi ideolojininkiyle özdeş olan güdüye- dikkat çekmek istiyor[d]um.

Bu yuzden, bebn de Diyanet’in fetvasini yadirgamagi yadirgiyorum.

Eminim, mesela, Ermeni Partigine de sorsak, Musluman (ya da bir baska dine mensup birinden) rahmet almagi hos karsilamazdi.

Mezarliklarin ayri olmasi buna bir ornektir bence.