http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=nazim+yasasaydi+amerika+ya+hak+verir+aferin+derdi

http://www.milliyet.com.tr/2001/12/02/pazar/yazfaz.html

Ben — 2007 senesinden baktigimi da hesaba katin — pek bir elle tutulur sey gormedim yazida, bariz acayip ifadeler disinda. Diger taraftan o siiri ve Say’in onu ne hale getirdigini biliyorum, ve ABD’li arkadaslarima (Afganistan dahil) yeni savas hikayeleri ortaya cikinca hep beraber icimiz ezilsin diye (altyazili) youtube linkini yolladigim da vakidir. Ortaya konan eserlerin onlari urtenlerin uretirkenki fikir ufkunu asan manalari olabiliyor. Neyse, o link de su:

http://www.youtube.com/watch?v=MmD-QpyYdhk

(Tabii o cocuga onu soyletmek ozellikle ic ezdiriyor, bu sanat midir manipulasyon mu bilmiyorum. Ben manipulatif maksatla kullandigimden suphe ediyorum.)

“Benim ağzımdan çıkmış bir laf yoktur. Kemancı arkadaş sende gel İsviçre’de yaşa diye araya girdi. Malesef ağzımdan böyle serzenişler çıktı.”

DAVA İÇİN NEDEN YOK

Milli Eğitim Bakanlığı’nın kendisini mahkemeye vermesi için hiçbir sebebin olmadığını savunan Say, “Ben Türkiye’nin iyiliği için müzik dersleri konusunu gündeme getirdim. Bu sembolik bir açıklamadır” dedi.

YANLIŞ TERÜCÜME VAR

Cumhurbaşkanlığının davetiyle ilgili ise Say şunları söyledi: “O gün davet edilseydim Letonya’da konserim vardı. Riga’da çaldım. Zaten katılamayacaktım.” dedi.

Say, politik kaygılarının devam ettiğini yinelerken, ‘Ülkeyi terk ederim’ şeklindeki sözlerinin yanlış yansıtıldığını dile getirdi. Say, “Türkiye’yi terk etmem. Yanlış tercümeler var orada. ‘İnsanın içinden gitmek geliyor’ demek ‘Hemen terk ediyorum, Türkiye kötü bir yer’ demek değildir.” ifadelerini kullandı.

Müfredatta örnek kişi

Müzik öğretmenlerinin üçte birinin kendi dönemlerinde atandığını söyleyen Bakan Hüseyin Çelik, “Daha önce çok fazla müzik öğretmeni vardı da, biz mi attık?” dedi. Sanatçı Fazıl Say’ın sözleriyle başlayan “müzik öğretmeni sayısının yetersizliği” tartışmalarına cevap veren Çelik, 6 binden fazla müzik öğretmeninin 2140′ının kendi dönemlerinde atamasının yapıldığını belirterek,“Daha önce cok fazla müzik öğretmeni vardı da biz onları işten mi attık? istifaya mı zorladık?” diye konuştu.

Öte yandan Milli Eğitim Bakanlığı, ünlü piyanist Fazıl Say’ı ilk ve ortaöğretim ders kitaplarında örnek kişi olarak gösteriyor.

sadece olayın neden bu şeklide didiklendiği vitrine çıkarıldığı yolunda fikir cimnastiği var..
sizin ezbere konuşmalarınızı garipsedim..
Bekir coşkun olayı benzeri bir durum sözkonusu.

gideceğim diyene gidersen git denmesi buna karşıda gördünüzmü bizi istemiyor bunlar havası oluşturma hevesi var basında..

Fazıl say olayı beni zerre kadar ilgilendirmiyor..
Türkiyede devamlı huzursuzluk çıkarmak üzere kilitlenmiş insanların varlığı beni rahatsız ediyor…
Meramlarını anlamakta güçlük çekiyorum…
Biz kimsenin tavuğuna kiş demediğimiz halde, ensemizde boza pişirilmesi hoşumuza gitmiyor o kadar…

Benim aklimda Say’in o yazilardan/roportajlardan birinde soyledigi vardi biraz da. Say’in evi aranirken, icine Nazim Hikmet’in (ve diger yasaklilarin herhalde) kitaplari saklanmis piyanosunda, arayan askerin arzusu ustune ‘mastika’ calmasi verdi ozellikle. Bu memlekette ne bicim hayatlarin da yasandigini ve simdi pompalanan ‘biz magduruz’ havasinin o insanlara nasil aci vermis olabilecegini dusundurtmustu. Turk-Islam sentezinin kafamiza civilenme surecinde oyuncu olan o askerin ‘mastika cal’ demesi de, o mastikayi calan cocugun bu fevkalade yerli tecrubesini anlattigi yaziyi ise ’sen zaten yerli degilsin’ imalarina muhatap olmasi yuzunden bulup cikartmamiz da nasil acayip bir yerde yasadigimizin gostergesi bence. Gulunebilir tabii baska memlekette olsa, ben pek gulemiyorum.

Biraz aklim o tarafa kayinca, Kalemzede beyin su yazisini hatirladim. Belki orjinal baglami — ki zannediyorum benim de dahil oldugum ve sertlesen bir tartisma idi — su anda ulasilabilir gozukmuyor, ama tek basina da okunmaya deger bence:

http://jazzetta.wordpress.com/2006/09/26/entelektuel-namusa-karsi-intisap-ve-icazet-gelenegi/

Benim anlayamadigim su: Fazil Say’in böyle bir laf etmesinde bu kadar hezeyanlar yaratacak olan olgu nedir?

Ortaya cikti ki zaten evvelce de soyluyormus bunu, yani dogru soru ‘simdi ne oldu da bu laflar mansete cikti?’ olabilir.

Türkiye’nin Fazil Say’a ihtiyaci var cünkü o kendinizi hapsettiginiz ve bütün dünyayi, sizin gibi düsünmeyen herkesi düsman bellediginiz ufacik dünyanizin disinda, Türkiye’nin dünyada güzel seylerle özdeslestirilmesini sagliyor. Fazil Say caldigi her nota ile, yurtdisinda verdigi her konser ile Türkiye’yi bir adim ileri tasiyan bir isim.

Ilk kismi cok uzun mesele ama orada muhtemelen anlasiriz. Ikinci kismina katilmiyorum ben. Turkiye’ye birsey olmuyor Say konser verince bence, Pamuk odul alinca da olmuyor, bu insanlar olduklari gibi olmayip isaret ettiginiz ’sadece bu kultur yerlidir’ denen kulturel arka plan neyse ondan gelselerdi de olmayacakti. Ayni sekilde Tuncay veya Nihat gol atinca, Memo smac basinca da bize birsey oldugu yok. Turkiye ayni Turkiye olarak kaliyor, yabancilarin bakisi o kadar da onemli degil (hic onemsiz de degil, ama buyuk ve devletler arasi hareketlerde isi bitiren jeo-politik veya ekonomik kaygilar oluyor, bizi nasil dusundukleri degil).

Bu topraklarda dogmus kabiliyetli nsanlarin sirf bu toplumda buyudu diye onu kesilmemis diyebiliriz en fazla kendimize Say ve benzerlerinden pay cikartacaksak. Onu yapabiliyor muyuz kendimizi yalanci gibi hissetmeden? Bana sorarasaniz ‘egrisi dogrusuna denk gelirse belki, ama uzak ihtimal’ derim. O derse gelemedik henuz, belki o derse toplumlar dinamikler degil devlet onculugunde gelme tesebbusunun bir neticesinin faturasini odedi Say’in ait oldugunu soyledigi ortamdaki buyukleri. Simdi kimisinin fikirleri, idealleri fosil muamelesi goruyor belki ama topluca solumsu yerlere sapip gormedikleri ama bilmeden ‘gel gel’ yaptiklari silindirin altinda kalmasalardi da memleketin kremasi diyebilecegimiz insanlardan keske daha fazla istifade etseydik onlar da mutsuz olmasaydi diyorum bazen — bilmem katilir misiniz? Memlekete buyuk fayda potasiyeli oradaydi, istisnai beyinlerde degil.

Sizin simdiki ortamla iligi oldugunu anladigim — ama elimde katilmama yetecek veri olmayan — tedirginliginiz istisnai kabiliyetteki bireylerin onunun kapanmasindan ziyade simdi topluca gidilmesi tahayyul/arzu edilen noktanin vasatin biraz ustunu dahi koreltecek bir ortami beraberinde getirmesi belki? Korkulacak seydir bu elbette, ama korkmamizi hakli cikartacak bir alamet var mi ortada? Ben emin degilim, ikna etmeye talip olan varsa sevinerek dinlerim. Fazil Say’in ikna ademedigini soyleyeyim bastan tabii.

Benim anlayamadigim su: Fazil Say’in böyle bir laf etmesinde bu kadar hezeyanlar yaratacak olan olgu nedir? Gitmek isterse gider, kalmak isterse kalir, kime ne? Hanginize ne? Nedir Türkiye’de bu “müesses nizam”in aksi yönde görüs bildirenlerin cektikleri?

Fazil Say’in Türkiye icin ne demek oldugunu düsünün önce bir. Hayatinda misal koncerto ile senfoni arasinda farki bilmekten gectim, canli bir piyano konseri dinlememis olanlarin mal bulmus Magribî tavriyla, gecmiste söyledigi her lafi agizlarindan tükürükler saca saca didik didik ederek Fazil Say’a -cok affedersiniz- “siktir git” demedeki sabirsizliklari nedendir? Fazil Say sizin ya da kendisine bir ana avrat sövmedigi kalanlarin neresine dokunuyor, hangi yaralarini kanatiyor da bu kadar tepki cekiyor?

Türkiye’den gitmek icin senede green card cekilisine kac kisi katiliyor biliyor musunuz? Yeri geldiginde vatan-millet-sakarya edebiyatinda mangalda kül birakmayanlarin ilk firsatta kapagi “disari” atabilmek icin nasil cemkirdiklerini biliyor musunuz?

Türkiye’nin Fazil Say’a, Fazil Saylar’a ihtiyaci var. “Islamcilar geldi, giderim” dedigi icin degil. Yanlis ya da dogru, kendi bilecegi is, ister gider, ister kalir. Türkiye’nin Fazil Say’a ihtiyaci var cünkü o kendinizi hapsettiginiz ve bütün dünyayi, sizin gibi düsünmeyen herkesi düsman bellediginiz ufacik dünyanizin disinda, Türkiye’nin dünyada güzel seylerle özdeslestirilmesini sagliyor. Fazil Say caldigi her nota ile, yurtdisinda verdigi her konser ile Türkiye’yi bir adim ileri tasiyan bir isim.

O zirnik anlamadiginiz klâsik müzik konserlerini köylü cehâletinizi gizlemek icin “bati kültürü” diye yerdiginiz dünyanizin cok ötesine tasimak icin ihtiyac var Fazil Say’a.

Dedigim gibi sözüm meclisten disari. Son günlerde böyle gazete köselerinde, haberalti yorumlarda igrenc bir siglikla adamcagizin bir sülâlesine küfretmedikleri kalanlara.

Elbette bu kadar devasa bir sorun kolaylıkla çözülmeyecektir.
buna müdahil olmak isteyecekler vardır.
şimdiye kadar bunun rantını yiyenler vardır, onların bu girişimi baltalama istekleri olacaktır.

Burada Akil adamların devreye girip bu meselenin çözümünde yapıcı rol üstlenmesi gerekir.

Rejimin üç büyük handikapı vardı;Alevilik,Kürt ve İslam sorunu.
Rejim hep bunları birbiriyle vuruşturarak gemisini yürütmeye devam etmiştir.
Bu üç sorunda herhalde aynı anda karşılıklı rıza ile çözülecek ve bizlerde bu ülkedeki en basit meseleyi tartışırken rejim krizleri yaşamayacağız inşallah..