Bir daha buraya uğrama dedim ama cahil olduğun kadar yüzsüzmüşsün de. Seni yasaklı listesine alıyorum, git Hürriyet gazetesine yorum yap.

Yakin zamanda cok degismediyse, universite okuyanlar arasindan, baska herhangi bir bolumu kazanamayanlarin –son care olarak– sectikleri dal degil midir bu?

Özellikle okul bitince atama bekleyecek ve büyük ihtimalle ihtiyaç olmadığı için boşta kalacaklar için söylediğiniz doğru. İngilizce öğretmenliği, bilgisayar, ilkokul öğretmenliği, rehberlik türü 3-4 branşın puanları ise hayli yüksek diye duyuyorum.

Diğer yazdıklarınız doğrudur, keşke öyle yapılabilse ama olmayacağına kesin gözüyle bakabilirsiniz. Mesela, eski tortular ömür boyu istihdam garantisiyle okullarda durdukça pek ümitvar olmak mümkün değil. Benim tanıdığım çok iyi genç öğretmenler bu mekanizma içinde 2-3 yıl dayanabiliyorlar, sonra çark onları da öğütüyor.

Fizikçinin eşi ve diğer öğretmenlerimiz alınmasınlar, benim sözüm yarası olanadır. Nice baş üstünde taşınacak öğretmen var, kadri kıymeti bilinmeyen.

Bir de Şevki Yılmaz’ın kardeşi vardı geçen yıl yağlı bir yere atanmasını konu etmiştim:

http://www.izlenimler.net/2007/02/04/tsede-memur/

http://www.milliyet.com.tr/default.aspx?aType=SonDakika&Kategori=siyaset&ArticleID=758790&Date=24.05.2008&ver=02

Yakin zamanda cok degismediyse, universite okuyanlar arasindan, baska herhangi bir bolumu kazanamayanlarin –son care olarak– sectikleri dal degil midir bu? [Eminim istisnalari vardir, ama cogunlugun boyle oldugunu dusunuyorum.]

Bu, ‘baska hic bir sey olamayanin ogretmen olmasi’ halkin ogretmenlere bakisini nasil etkiliyor?..

Bence pek pozitif bir etki sayilmaz. Sayginligi dibe vurmus (da diyebilecegimiz) bir meslekte insanin motive olmasi hic de kolay degil.

Secme sinavlarinin isabetli sonuclar dogurdugunu dusunecek olursak, durum daha da vahim: Akademik yeterliligin tortusunu ogretmenlige sevkediyoruz. Daha sonra da, bu seviyeye evlatlarimizi teslim ediyoruz..

Bu kadarla da kalmiyor: Bunlarin iclerinden daha iyi olanlarinin da, ‘dersane’ dedigimiz fakat ders yerine pekin ordegi besleme ciftliklerine gecmesine izin veriyoruz. [Izin veriyoruz, cunku oradaki maddi ve manevi sartlari okullarda saglamiyoruz]

Geriye ne kaliyor?

Ne kalacak?

Girmek icin degil de cikmak icin yaris yapilan, bir seyler yapmak yerine, karin doyurulup bir omur surmek ugrunda katlanilan bir meslek kaliyor..

Ne heyecan var, ne de yaptigi isi sevmenin zerresi..

Benim dogdugum yerlerde “kopek zorla ava gitmez” derlerdi.. Evet, ava gitmegi seven kopekle ava gidilir.. sevemeyeni de zorlayarak sever hale getirmek mumkun degildir. Ava gider, kerhen ve seklen, ve doner.

Diyecegim o ki, asagilik duygusu ya da baska sebeplerle, cocuklara yanlis davranan (ya da ogretmek isini yapmayan) ogretmenler yuzunden hepsini bir kefeye koymak yerine, ogretmenlik yapmagi seven insanlarin ogretmenlik meslegine daha cok sayida girmeleri icin sinav sistemini ellemek gerekiyor bence.

Yeni YOK baskaninin onerdigi sistem bu acidan bence isabetli. Bakalim destek bulabilecek mi..